ReadyPlanet.com


เรียนเพื่อเที่ยว


 

"เป้าหมายของการศึกษาเล่าเรียน เป็นนิสัยที่ดีงาม"

เมื่อจุดมุ่งหมายของการศึกษา ควรบรรจบลงที่นิสัยอันดีงามของผู้ได้รับการศึกษาเล่าเรียน แม้กระนั้นเหตุไรในยุคที่วงการเรียนกำลังรุ่งเรืองเรามีจำนวนคุณครูอาจารย์มากยิ่งขึ้น เรามีโรงเรียนที่ล้ำยุครวมทั้งอัดแน่นไปด้วยองค์วิชาความรู้ล้นหลามสาขา แต่คุณภาพความเป็นมนุษย์ของผู้คนกลับไกลห่างคำว่า "ความดีงามความดีความชอบ" เข้าไปทุกคราวช่วงแรกเราน่าจะจำเป็นต้องหันกลับมาดูสภาพสังคมของเรา แล้วเราก็จะพบว่าในช่วงเวลานี้สังคมของเรามีการแข่งขันในดูเหมือนจะทุกด้าน ทั้งทางการค้า เศรษฐกิจ การบ้านการเรือน เทคโนโลยี รวมทั้งการแข่งขันชิงชัยกันระหว่างประเทศ รวมถึงการประลองก็ไม่ได้จำกัดไว้แม้กระนั้นเฉพาะคนแก่เท่านั้น แม้แต่เยาวชนเองก็มีการแข่งกันในหลายเรื่อง

ที่เห็นได้ขัดก็คือการแข่งขันชิงชัยในเรื่องของแฟชั่น และเมื่อมองเข้าไปที่วงการศึกษา ซึ่งจะต้องเป็นแหล่งบ่มเพาะความดีงามให้แก่เด็กๆเรากลับพบว่ามีระบบระเบียบการประลองต่างๆแทรกตัวอยู่ในนั้นเยอะแยะเสียจนตราบเท่านำตระหนกตกใจ เริ่มตั้งแต่กระแสของโรงเรียนที่มุ่งสร้างผู้เรียนให้เป็นคนเก่ง มีการเตรียมพร้อมแข่งขันทางด้านวิชาการแล้วหลังจากนั้นก็ให้รางวัลเพื่อเป็นการชื่นชอบเด็กที่ทำสกอร์ได้สูง เพราะจุดมุ่งหมายของโรงเรียนมัธยมศึกษาส่วนใหญ่ในตอนนี้เป็นต้องการให้นักเรียนในโรงเรียนของตนต่อสู้กับนักศึกษาจากสถานที่เรียนอื่นสำหรับในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้มากที่สุด เพราะฉะนั้นนักเรียนในขณะนี้ก็เลยจำเป็นต้องแข่งขันสูงถ่วงเพื่อมุ่งเอาชนะกัน ซึ่งเราน่าจะจึงควรทวนกันใหม่เสียแล้วว่า เด็กๆของเราได้อะไรจากการแข่งขันชิงชัยอย่างนั้น และประเทศของเรา รวมทั้งโลกของเรา ได้อะไรบ้างจากการที่ทรัพยากรมนุษย์มีแต่ความคิดที่จะแข่งขันและจากนั้นก็เอาชนะกันอยู่ตลอดเวลา ซึ่งบางครั้งบางคราวปัญหาเหล่านี้อาจจะจำเป็นต้องเริ่มโดยการถอยกลับไปเสนอคำถามใหม่แก่วงการำไพจัยว่า เป้าหมายอันตามที่เป็นจริงที่การเล่าเรียนน่าจะมอบให้แก่เด็กๆนั้นเป็นยังไง

สิ่งที่การเล่าเรียนจึงควรมอบให้แก่เด็กๆ

เพราะว่าเยาวชนเป็นหมู่คนที่ยังอยู่ในวัยศึกษาเล่าเรียนสถานที่เรียนทุกสถานที่เรียนก็เลยต้องช่วยเตรียมการเด็กนักเรียนตั้งแต่ประถมศึกษาให้มีความรู้สำหรับเพื่อการสร้างความเบิกบานให้กับตนเองและก็มีภูมิคุ้มกันจากปัญหาต่างๆรอบด้านจากสังคมในตอนนี้ การศึกษาก็เลยไม่ควรมุ่งมั่นให้เด็กๆแข่งขันชิงในด้านการเป็นคนโก่ง ตรงกันข้ามการเรียนรู้จะต้องช่วยทำให้ปรับมนุษย์เป็นคนดีเหนือสิ่งอื่นใด ให้ทุกคนสามารถมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความเงียบ อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข การเล่าเรียนจำเป็นต้องไม่ใช่แค่สอนให้เรามีความเข้าใจสำหรับในการหาเลี้ยงตัวเลี้ยงชีวิตเท่านั้นเองถึงแม้ว่าควรสอนให้เรารู้จักทางไปสู่การมีชีวิตที่บริบูรณ์ แลเห็นถึงคุณค่าความดีงาม มากกว่าความชำนิชำนาญซึ่งไม่ได้ช่วยสนับสนุนศูนย์กลางให้ดีขึ้นในการผลิตทุกจำพวก เราควรจะมีวัตถุดิบป้อนไปสู่กระบวนการผลิตเพื่อได้ผลผลิตที่ประสงค์ ในขั้นตอนเรียนก็ด้วยเหมือนกัน เด็กก็คือวัตถุดิบที่เราป้อนเข้าไป ส่วนผลผลิตที่ได้ก็คือ บุคคลที่มีลักษณะอันมุ่งหมายในสังคมของเรา ถ้าเราอยากรู้ว่า การศึกษาแบบใดเหมาะสมกับเด็กๆรวมทั้งทำให้เราได้บุคคลอันมุ่งหมายออกสู่สังคม

ระหว่างความดีความชอบกับความเก่ง

ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการฝึกอบรมบ่มเพาะเด็กควรจำต้องนึกถึงเป้าหมายที่ตามที่เป็นจริงของการศึกษาเล่าเรียนอยู่เป็นประจำ ไม่ว่าอาจารย์อาจารย์คนไหนกันก็ต้องการจะแลเห็นลูกศิษย์ของตนเป็นคนดีแล้วก็เก่ง แม้กระนั้นเราจำเป็นต้องชั่งน้ำหนักระหว่างสองคุณสมบัตินี้ "ดีหรือเก่ง" สิ่งใดเป็นคุณลักษณะสำคัญที่เราควรต้องสร้างให้กำเนิดแก่เด็กของเราก่อน ซึ่งคุณสมบัตินั้นจำเป็นต้องทำให้ลูกศิษย์ของเราสามารถนำวิชาความรู้ที่ได้รับของตัวเองไปสู่ความสนุกสนานสงบ มีภูมิต้านทานเรื่องเลวร้ายในหัวใจ และเป็นผู้บำเพ็ญคุณค่าต่อศูนย์กลางอย่างแท้จริง Pussy888

 



ผู้ตั้งกระทู้ miyabilulu :: วันที่ลงประกาศ 2020-07-31 14:20:47


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล